Od czau do czasu zdarza się, że każdy ma ochotę zagrać w coś szybkiego, krótkiego, co nie wymaga nawet czasu potrzebnego do instalowania. Przyznaję, że ja sama zawsze byłam dość scepatyczna względem gierek flashowo-javowych, widząc w nich przede wszystkim różnego rodzaju zręcznościówki. A jednak, nawet mi zdarza się czasem w coś takiego zagrać, czego dowodem jest "Forgotten Hill: Fall", będąca rasową przygodówką.
Historia jest raczej trywialna - samochód głównego bohatera psuje się na odludziu w nocy, jadąca z nim dziewczyna zaczyna panikować. Na szczęście niedaleko widać jakieś światła, które okazują się być oknami domu. Niewiele myśląc, nasz bohater udaje się tam w poszukiwaniu pomocy, by jednak szybko się przekonać, że być może wcale nie był to najlepszy z możliwych pomysłów. W domu jest bowiem ciemno, zaś niepokojące ślady wskazują, że zdarzyło się tu coś potwornego. Uzbrojeni tylko w latarkę, musimy znaleźć rozwiązanie samodzielnie.
Druga rzecz to pewna nieliniowość tej produkcji. Wiele akcji możemy wykonać w dowolnej kolejności i choć w grze jest narzucony pewien ogólny porządek, to ten brak ścisłej kolejności wykonywania zadań i rozwiązywania zagadek przemawia na jej plus. Stosunkowo niewielka ilość lokacji sprawia, że pogubić się tu raczej trudno. Większym problemem może być czasami znalezienie czegoś, bo nie wszystko zawsze jest widoczne gołym okiem i oczywiste. Warto wszędzie zaglądać i sprawdzać, co gdzie jak pasuje. Co ciekawe, nie wszystkie przedmioty, jakie znajdziemy w grze, mają swoje zastosowanie.
Co ciekawe, gra stanowi element większej całości, jaką są gry z serii "Forgotten Hill". Ich akcja toczy się w tym samym miejscu ale w różnych momentach historycznych. Dzięki temu tworzą one jedną całość fabularną. Choć nieco różnią się od siebie grafiką czy konwencją, to przyznam, że sam pomysł mi się podoba i pewnie będę miała w planach sprawdzić inne tytuły z tej serii.
Grafika jest przyzwoita - może nieco zbyt ugładzona, jak na mój gust, ale przynajmniej czytelna i daleka od pewnego niedbalstwa i pewnej chałupniczości, które nierzadko cechują takie gierki. Przedmioty są łatwo zauważalne - w większości, bo jest kilka takich, których wypatrzenie może zająć więcej czasu, ale to raczej celowe działanie twórców.Udźwiękowienie udanie buduje nastrój, wprowadzając w paru miejscach momenty, w których możemy podskoczyć na krześle z wrażenia.
